5u liep de wekker al af. Ik en Tuur waren ringmeester op de wedstrijd in Muizenheide en moesten daar al zijn om 6u30. De 2^{de dag voor Tuur en Johan als ringmeesters en voor keurder Eddy. Ook Willy had een zwaar weekend, zaterdag gaan spelen en vandaag ging hij mee als stage-keurder. Ze hadden hun bed niet veel gezien. Maar voor de geliefde hondensport hebben ze alles over.}

Eddy was al bezig met het terrein voor de beginners klaar ze zetten, ik ging op zoek naar Patrick, want die was vandaag mijne keurder, nergens niet te vinden, dan kwam ik Willy tegen en die deelde me mee, dat Patrick een maagcrisis had, die kwam dus niet. (Jenny zei later nog: toen hij zag dat jij bij hem moest staan werd hij ziek. Nou !!!! Bedank hoor !!!!) Willy kreeg ineens zijn vuurdoop, hij nam de taak van Patrick als keurder over. De eerste keer alleen keuren in zijn eigen verbond (hij had het al gedaan voor een ander verbond maar dat telde niet voor De Doorzetters), sommige Doorzetters noemde het de vuurdoop, andere de ontmaagding van Willy. We begonnen met het plein klaar te zetten voor de gevorderden en de ere-klasse. Het was voor deze groepen een doorschuif systeem, wij hadden het voorstellen, blijven liggen, lawaai en beweging, voedsel weigeren, houdingen op woord en de wandeling. Keurder Eric en ringmeester Tuur hadden voor die reeksen, de apport, onderbreking, plaatske, stokske en voor de ere-klassen nog de houdingen op teken.

Toen alles opgesteld was, konden we gaan ontbijten en om 8u stipt begonnen we eraan. Het was weer effie wennen voor mij, zo vaak ringmeester ik niet, alleen voor eigen clubs en Muizenheide is daar 1 van. De andere keren had ik alleen maar beginners gehad, en moet zeggen, doe dan toch liever het doorschuif systeem, meer verandering. Maar Willy was een goede keurder, hij hielp mij terug op weg en had een wandeling voor beide groepen uitgezet allemaal in gewone pas. Gemakkelijk voor mij en de spelers dachten dat ook, maar toch heeft hij daar verschillende punten voor moeten aftrekken. Hij was streng maar rechtvaardig en heb toch achteraf geen reclamaties gehoord, want sommige spelers zeker in de hoogste klasse kunnen nogal fanatiek zijn en een puntje is een puntje. Dan komen ze achteraf naar de keurder en gaan discuteren, ook de zogezegde concurrentie houden ze goed in het oog. Komt misschien omdat Willy na elke proef zijn tijd nam, om de aftrek van de punten toe te lichten, dat dit bij mijn weten niet is gebeurt. Voor mij is hij geslaagd als keurder, maar ja, daar heb ik niks aan te zeggen, dus hij zal nog zijn verplichte keren als stage-keurder moeten voldoen. Ook hield hij terrein 3 in het oog, dat dit niet opstropte, want daar moesten ze het vervolg van hun wedstrijd doen. En van verschillende spelers kreeg hij ook veel lof. Kortom een geslaagde wedstrijd.

Tot iets voor 18u zijn we bezig gebleven, en dan voel je wel in je benen.

De Doorzetters waren daar met 11 combinatie aanwezig en hoewel ze deze keer niet in de prijzen vielen, hebben ze toch allemaal behoorlijke punten en waren de meeste heel tevreden.

Toen we thuis kwamen en nog wat tv gingen kijken, zijn zowel Tuur als ik op de zetel in slaap gevallen en als ik Linda en Simonne mag geloven zouden Willy en Eddy hetzelfde lot ondergaan.

Als speler is zo’n dag al vermoeiend, maar als keurder of ringmeester is die nog dubbel zo zwaar. Als daar die fanatieke spelers ook eens zouden aan denken, want tenslotte doen die mensen dat uit liefde voor de sport en niet komen klagen omdat ze volgens hun punten te veel hebben afgetrokken of een puntje te weinig bij de zogezegde concurrentie. En zonder hun kan er gewoon geen wedstrijd doorgaan, spelers je hebt ze nodig en het zijn ook maar mensen, als ze eens iets niet hebben gezien, of ze je hebben betrapt bij een verborgen teken…….. Die fanatiekelingen zouden beter ook eens meegaan als ringmeester, weten ze wat het is en hebben ze misschien wat meer respect voor de keurders. Gelukkig zijn daar bij ons niet zo veel van (en bij ons bedoel ik de interfederale, niet De Doorzetters of Muizenheide) Ook het begrip voor de club die het inricht ontbreekt meestal bij deze mensen, de prijsuitreiking duurt te lang, enz… Ook deze mensen staan van s’morgens vroeg paraat tot s’avond laat. En ook dit gebeurt allemaal op vrijwillige basis.

Ik wil dan ook dit pleidooi beëindigen met een welgemeend bedankje voor de helpers van Muizenheide, en zeker voor de keurders en de regelmatige ringmeesters, die dit soms elke week doen. Petje af hoor en zeker ook Willy die zijn eigen Luna toch wat aan de kant schuift en zijn weekends als keurder wil gaan doorbrengen. Echt een soms ondankbare job die weinige willen doen.

Groetjes van uw verslaggeefster,