Na maanden voorbereiding, was het dan zover: de griezelnacht bij De Doorzetters!

Om 19u vertrokken de eerste dappere op hun griezeltocht, iedereen – buiten de kinderen – ging individueel op stap gewapend met een kaars en hun hond. Het was een zachte avond maar toch een vrij donkere, wat de effecten des te beter deed uitkomen. Een echte griezelnacht, alleen met je hond de gevaren trotseren. Allé, bijna iedereen was individueel, want sommige waren te bang om de tocht alleen aan te durven. En dan nog iemand waar ik (persoonlijk) het niet van verwacht had, dat het zo’n schrikhaas was. De jongste apache van het veldwerk – Glenn – had een hele groep vrienden mee ( zeker een stuk of 8). Voor hun was het griezeleffect er dan ook af, en vond ik het enige minpuntje dat er deze avond was.

Het thema dit jaar was Horror films; iets waar ik niet veel van af weet, dus als ik er naast zit (en dat zal wel), kun je altijd bij Carmen en haar team vragen welke proef, welke film vertegenwoordigde.

Ze vertrokken aan de kantine, naast het plein tot aan de 1^{ste weg, daar stonden Ilse en Jessica om de dappere op te warmen met een wandeling door, over en tussen griezelobstakels op een kerkhof. Hierna moesten ze verder de veldweg volgen waar Johan ergens zat verscholen. Hij ritselde met takken en liet een heks op haar bezem door de lucht vliegen. Tot op het plein hebben we hier meerdere gillen gehoord, boven het geluid van de griezelmuziek die heel de omgeving vulde.}

Door de lantaarns die ze bij hadden konden we ze volgen. En op die plek, ging menig lichtje met forse spongen voor of achteruit. De lichtjes vervolgde hun weg en iets verder gingen die lichtjes weer alle kanten op, ook gepaard met het nodige gegil. Christophe sprong daar uit de struiken met een kettingzaag en veel lawaai. Daar moesten de honden in af gaan en was er lawaai en beweging, vele honden vertrouwden het niet meer, nadat Butcher Christophe uit de struiken was gesprongen.

Toen moesten ze het veld oversteken en over de verlichte brug ons plein betreden, waar ze werden opgewacht door Yunry die een hoofdloze ruiter voorstelde en waar de honden konden apporteren. Daar stond ook een pronkstuk dat Carmen had gemaakt : een engel des doods. Niet alleen de proeven, maar zeker de attributen waren de moeite waard. (Het heksenhoofd was ook helemaal van Carmen’s hand.)

Hierna zetten ze hun weg verder naar de oproep proef, waar ze mij hadden gezet als geloof ik Scareface. En ik stuurde ze weer verder naar Carmen en Tom, de Dracula tent in, waar de honden de houdingen moesten doen in een doodskist op het lichaam van Dracula met heel wat licht- en rookeffecten.

Hun tocht ging verder naar de Screamer, die Tuur gestalte gaf en waar ze moesten proeven en voelen. Ook hier waren er die het niet echt betrouwde, maar zo erg was het niet, geen dode beesten zoals sommige dachten te moeten voelen. (die groep van Glenn weer, dan zijn ze in groep en nog geen moed!)

Als laatste moesten ze nog het plein kunnen verlaten. Peter stond voor zijn kasteel (de trap) en ze moesten eerst naar de 1ste verdieping om zo verder af te dalen naar de kelder waar ze DING (Bram) een hand moesten geven voor ze hun weg konden gaan zoeken door het doolhof. Ook hier waren de nodige gillen, want DING had enge handen. In het doolhof hadden ze 3 ingangen die niet allemaal naar de uitgang leidde, en sommige zoals onze hoofdinstructeur Nathalie hebben er zeer lang in rondgedwaald. Ander wouden dan weer wraak nemen voor al dat gegriezel dat we ze hadden aangedaan, zoals Freddy van Anita, die viel en bleef liggen, Bram als DING kwam uit zijn hok gespurt en Peter rende de trap af om te kijken wat er was. Freddy antwoordde,: niks, nu heb ik jullie eens doen verschieten hé!

Als ze dan eindelijk het doolhof hadden overwonnen, konden ze gaan smullen van een heerlijke boterham met spek of soep.

Het was de moeite waard en de afwezigen hadden ongelijk. Er was werk van gemaakt en de organisators van deze griezelnacht verdienen zeker een pluim : Carmen, Peter, Yunry, Tom, Johan, Bram, voor het bedenken van deze avond.

Griezelgroetjes van